Nie bądź obojętny. Twoja reakcja ma znaczenie.

Świadek przemocy w rodzinie może być osobą, która zatrzyma krzywdę.

Może słyszysz za ścianą krzyki.
Może widzisz siniaki, smutek, strach w czyichś oczach.
Może przeczuwasz, że w domu Twoich sąsiadów, znajomych, bliskich dzieje się coś złego.

I myślisz:
„To nie moja sprawa.”
„Nie chcę się wtrącać.”
„Skoro nie prosi o pomoc, to może jej nie potrzebuje.”

To błędne przekonania.

Masz obowiązek reagować

Zgodnie z ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie:

Osoby będące świadkami przemocy w rodzinie powinny zawiadomić o tym Policję, prokuratora lub inny podmiot działający na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Milczenie nie chroni rodziny.
Milczenie chroni sprawcę.

Obalamy mity

❌ „Nie należy ingerować w sprawy rodzinne”

Przemoc nie jest prywatną sprawą. Jest przestępstwem.

❌ „To jej/jego wina”

Za przemoc zawsze odpowiada sprawca – niezależnie od zachowania osoby doznającej przemocy.

❌ „To porządna rodzina, tam nie ma przemocy”

Przemoc występuje w każdej grupie społecznej. Dotyczy osób o różnym wykształceniu i statusie materialnym.

❌ „Nie ma siniaków, więc nie ma przemocy”

Przemoc psychiczna nie zostawia śladów na ciele, ale zostawia głębokie rany w psychice.

❌ „Dla dobra dzieci trzeba wytrzymać”

Dzieci, które są świadkami przemocy, również stają się jej ofiarami.

❌ „Sprawca musi być chory psychicznie”

Przemoc najczęściej wynika z potrzeby kontroli, dominacji i władzy – nie z choroby psychicznej.

Pamiętaj

Osoba doznająca przemocy często milczy ze strachu, wstydu, zależności finansowej, troski o dzieci.
Brak prośby o pomoc nie oznacza, że pomoc nie jest potrzebna.

Twoja reakcja może:

• przerwać przemoc,
• ochronić dziecko,
• dać komuś szansę na bezpieczne życie.

Za przemoc zawsze odpowiada sprawca.

Nigdy osoba doznająca przemocy.

Nie odwracaj wzroku. Reaguj.